Fragmenten

Wat het weekend bracht (15)

In deze weerkerende rubriek ‘Wat het weekend bracht’ een samenraapsel van wat mij/ons zoal bezighoudt op onze Regenboog. Van blije momenten tot minder prettige dingen. That’s life
Een leuke manier om de persoon achter deze blog weer een stukje beter te leren kennen. Soms – zoals hier nu – gebeurt het dan al eens dat ik verschillende weekends onder elkaar mix. Kwestie van wat inspiratie te hebben ni waar ;-).
Vrijdag

Op vrijdag werd de laatste hand gelegd aan een kast die we (= de dochter en ik) in elkaar hebben gezet. Veel gezweet, af en toe gevloekt, maar hé…TOP teamwork! Teamwork makes the dream work. Nu enkel nog de deurtjes eraan zetten – dat wordt nog wat – en de kast staat er. Toch ook even het vermelden waard: ik bestelde deze op een zondagavond na 22:00u.

De dag erna werd ze reeds in de voormiddag netjes aan huis in pakket geleverd. Een vriendelijke buur nam ze in ontvangst. Zowel de snelle service als de vriendelijke buur zijn hier méér dan het vermelden waard. Een mens heeft ècht niet veel nodig om gelukkig te zijn zo blijkt nog maar eens…

Na het betere opruimwerk – dat hier de laatste weken talrijk aanwezig was – werd het tijd voor het uitdeelwerk. Een vriendin met jongere dochter kwam de daaropvolgende vrijdag langs en ik was wàt blij dat er heel wat was dat ik kon meegeven. Geluk = je eigen geluk delen met anderen. Al de rest staat nu klaar om richting kringwinkel te gaan.

Zaterdag

Dat het leven soms schakelen is tussen droef en blij hebben we hier mogen ondervinden. Terwijl alles zo smoothly loopt op velerlei vlakken, een plots en dan ook onverwacht sterfgeval in de familie van de dochter’s vriend.  Gevoelsmensen als ze allebei zijn, hebben ze elkaar daarin door dik en dun gesteund. Fier op m’n dochter, de manier waarop ze hiermee is omgegaan.

Fier ook op haar vriend die een werkelijk prachtige tekst schreef op het rouwprentje uit naam van alle kleinkinderen. Op zaterdagvoormiddag was het die begrafenis en diezelfde dag werden we alweer verwacht bij m’n ouders thuis om m’n verjaardag te vieren.  Toch even een dubbel gevoel, dit. Ook de kat van de buren ⇓ kwam even een kijkje nemen.

Zondag

Op Open monumenten dag (dat was op zondag 10 september) was er heel wat te doen. Zo bezocht ik zowel een kunstenaarsmarkt, een hobbybeurs als een ecomarkt. Een voor een alle erg inspirerend. Ik ontmoette er vele interessante mensen met wie ik een al even interessante babbel had. Het werd een geslaagde, gezellige zondag.

Ook de bezichtiging van een prachtige art nouveau woning waarbij het thema met pauwen sterk aanwezig was, is zo een van die dingen die me voor eeuwig en drie dagen zal bijblijven. Op die kunstmarkt tikte ik enkele mooie kaartjes en dito schetsboekje op de kop.

Tijdens het weekend van de klant (een verlenging van ‘Dag van de klant’) ging ik op zondag naar enkele tuincentra. Er werden enkele mooie ⇓ kamerplantjes aangekocht en een prachtige vaas en mini-plantje kreeg ik er zomaar gratis bovenop. ’s Middags lekker gekookt en gezellig met z’n drie  gegeten, leuke babbels gehouden en weer gelukkig zijn om het gelukkig samenzijn 🙂

 

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

12 gedachten over “Wat het weekend bracht (15)

    1. Inderdaad, Marije. Het was/is een harde noot om te kraken en zeker zo bij het begin van het nieuwe academische schooljaar nu. Wel mooi om zien hoe ze er zijn voor elkaar. En dank je voor jouw medeleven x
      Die kat van de buren is normaal een erg schuchter dier. Niet zo deze keer. Ze moet vermoedelijk iets hebben aangevoeld…

      Geliked door 1 persoon

  1. Wat extra groen in huis is altijd fijn. Open Monumentendag was precies een heel drukke dag voor je. Al een geluk dat het vier leuke gebeurtenissen waren. Dat het leven dubbel is daar worden we jammer genoeg af en toe mee geconfronteerd hé. Zo moest een vriendin onlangs haar verjaardagsontbijt afzeggen omdat de papa van haar eerste vriend waar ze jaren mee samen was onverwachts was overleden én op haar verjaardag begraven werd. Of voor het eerst mama worden terwijl je papa er niet kan bijzijn vermits die (ook heel onverwachts trouwens) overleden is toen je nog maar net zwanger was. Zoveel momenten waarom geluk en verdriet zo dicht bij elkaar liggen.

    Like

    1. Ik hou daar ook van, Liesbet, van wat plantjes in huis. Ja haha die OMD hé, intussen alweer een maand geleden. En idd leuke activiteiten (ik zou er anders niet naartoe geweest zijn als het me niet interesseerde).
      Helaas zijn vreugde en verdriet vaak met elkaar verweven, al is ook die wonde langzaamaan aan het slijten merk ik hier. En dat stemt mij nu ook gerust.

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.