Fragmenten·Welzijn

3 Maanden later: hoe gaat het nu met m’n gezondheid?

We schrijven begin maart 2021. Een moment waarop de balans werd opgemaakt. Als ik dat nu zo terug lees, is dit toch nog even confronterend. Gosh, heb ik werkelijk zò diep gezeten? Ben ik werkelijk zò blind geweest voor iets dat zich al enkele maanden voordien in mij had vastgezet? De rekening werd uiteindelijk gepresenteerd, ook bij mij.

Nu, 3 maanden later, blik ik daarop terug. Hoe ver sta ik daarin met m’n herstel? Wat heb ik daaruit geleerd? Hoe ga ik daar voortaan mee om? Deze burn-out zal wel altijd deel van me blijven uitmaken, a.l.t.i.j.d.. Al weet ik nu wat m’n valkuilen zijn en daarmee kan ik nu verder op weg.

Er is hoop.

Er is licht.

Er is (opnieuw) vreugde.

Niet in het minste dankzij de hulp die ik hierin gekregen heb. Maar ook – het mag zeker gezegd – dankzij mezelf, de wil om daaraan mee te werken.

  • elke dag buiten komen (een gouden advies van m’n huisarts)
  • de juiste pro hulp zoeken
  • rusten, véél rusten (en gerust hèb ik en véél, de voorbije maanden)
  • de juiste keuzes maken

Keuzes maken, daar kwam het inderdaad op neer. Intussen hebben zich hier een aantal veranderingen aangediend in m’n werkomgeving. Op professioneel vlak dienden m’n collega’s en ik een keuze te maken. Blijf je dezelfde job intern uitoefenen of kies je een andere interne functie? Ook ik heb gekozen.

Gekozen voor die tweede optie. M’n plaats van tewerksteling zal weliswaar verder van huis zijn. Daar tegenover staat dan wèl, dat m’n werkdag meer compact zal zijn. Dat ik op een deftig uur zal thuis zijn en energie zal kunnen overhouden om m’n taak als alleenstaande ouder beter te kunnen vervolmaken.

Die invulling zal ook enigszins anders zijn, met deeltijds thuiswerken tot mogelijkheid. Geen bezwaar, al dacht ik daar ooit anders over. Ook daar: er werden een aantal aanpassingen hier thuis doorgevoerd, waarbij ieder wel zal kunnen varen.

En néén, ik ben géén carrièrevrouwiets wat wel eens verkeerdelijk wordt geopperd – maar ik heb wèl een stukje uitdaging nodig. Zoiets houdt me immers op de been.

Ik sta volledig achter m’n keuze. Met m’n hand op het hart, durf ik nu te zeggen dat het zeker de goede richting uitgaat. En néén, ik mis niet m’n oude ik. Tenminste toch niet die ik, die ervoor heeft gezorgd dat het zover is kunnen komen.

Anderzijds, bewaak ik ook die oude ik. De ik die vreugde vind in klein geluk, die geniet van het leven. Die ik ook die opnieuw durft te geloven, die opnieuw mensen durft toe te laten in haar leven. Het gaat de goede richting uit. Zo ook het afgelopen heerlijk zonnige lenteweekend, met nog eens een solo fietstochtje. En wat heb ik daarvan genoten! Kijk maar… (9 foto’s).

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

24 gedachten over “3 Maanden later: hoe gaat het nu met m’n gezondheid?

  1. Zoiets als een burnout heeft impact op je ja, voor de rest van je leven. Ik heb het zelf nooit gehad, maar was een groot deel van mijn leven met golven depressief. Eindelijk is de oorzaak gevonden, maar ook dat, de depressies zullen onderdeel blijven ook al word ik het nooit meer, als het goed is.
    Succes.

    Geliked door 1 persoon

    1. Een bevestiging en is ook wat ik hoor/verneem van ieder die er van ver of dichtbij mee te maken had/heeft. Ik heb nu meer inzicht in, weet wanneer er een alarmfase ingaat maar toch…alert blijven is (en blijft) de boodschap. Dank je voor de succeswensen.

      Geliked door 1 persoon

    1. D.i. precies ook wat ik zeg aan wie me daarrond vragen stelt: je moet het vooral zèlf doen, weliswaar met behulp van. En ja, soms is dat echt wel een gevecht tegen mezelf. Ook jouw aanmoediging hier doet me daarom zo ontzettend deugd, dank je wel!

      Geliked door 1 persoon

  2. Ik ken je niet goed genoeg om te weten waar je vandaan komt, en waar je heen gaat. Maar het klinkt toch alsof je weet waar je heen wil, en dat is al heel belangrijk. Ook van mij: goede moed. Zorg voor een goede balans. Die huisarts gaf je inderdaad wel goede raad 🙂

    Geliked door 1 persoon

    1. Inderdaad, terechte bemerking. Ooit zei een collega me “Weten wat je wil is belangrijk maar misschien nog veel belangrijker is, weten wat je niet (meer) wil.” Die balans blijft zeker wel belangrijk. Iets waarover ik blijvend dien te waken. Dank je ook voor de moedgeving.

      Geliked door 1 persoon

    1. Hey Lize 😊. Ja inderdaad het is een behoorlijk parcours geweest, niet altijd even makkelijk. Nu wel opgelucht dat bepaalde knopen zijn doorgehakt. Dank je om hier te komen reageren.

      Like

  3. Ik lees vooral heel veel positiviteit en iemand die absoluut op de juiste weg naar herstel is. Je hebt moeilijke keuzes moeten maken, maar maakte ze wel. En dat alleen al is ongelooflijk moedig. Je bent dus goed bezig 😉 X

    Geliked door 1 persoon

    1. Hey Evi :-). Wat een moedgevende woorden. Dit betekent zoveel voor me. Dank je wel! Kiezen is inderdaad niet altijd even makkelijk maar soms wel nodig en noodzakelijk. Volhouden is nu de kunst. x

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.