Fragmenten

Ergens onderweg, samen met Bruce

‘Born in the USA’, ‘Dancing in the dark’, ‘Born to run’ en nog net op de valreep denk ik er dan ‘Streets of Philadelphia’ bij. Verder reikt m’n kennis over deze rasartiest niet. Toen the boss met zijn hit ‘Born in the USA’ hoge toppen scoorde, was ik 15 jaar. Nu – 35 jaren later – kom ik hem weer tegen. Hij 69, ik van het geboortejaar ’69. Op een toevallige dag op een toevallig moment.

M’n aandacht weerhield hij deze keer wèl, iets wat bezwaarlijk kan gezegd worden van de jaren tachtig. 1 nummer dat toen die dag (2019) ergens door de luidsprekers klonk, even de Shazam app erbij gehaald en hop, ik wist meteen wie de uitvoerder was.

Ik bleef nog een poosje verder luisteren, tot 2 – 3 nummers verder. Tot mijn grote verbazing was ik meteen overtuigd. Tijden veranderen en mensen veranderen. Zo ook wat muzieksmaak betreft. Er hing iets in de lucht die dag. Het had een positieve, rustgevende invloed op mijn gemoed. Ik was meteen verk(n)ocht aan zijn nieuwste album.

‘Western stars’ heet dat album (release 14/06/’19). Wat opzoekingswerk heeft me geleerd dat het werd opgenomen zonder zijn E street band. Volgens insiders duikt hij komende herfst weer de studio in mèt. Allicht zijn die hard fans het niet met me eens – zij zullen eerder opteren voor de volgende schijf – maar Western Stars is echt een CD waar zoveel méér in zit. Zolang je hem maar goed- en lang genoeg beluistert.

De volgende gonzende titels zeggen alvast veel:

  1. Hitch Hikin’
  2. The wayfarer
  3. Tucson Train
  4. Western Stars
  5. Sleepy Joe’s Café
  6. Drive fast (The Stuntman)
  7. Chasin’ wild horses
  8. Sundown
  9. Somewhere North of Nashville
  10. Stones
  11. There goes my miracle
  12. Hello sunshine
  13. Moonlight Motel

‘Sundown’ – het eerste nummer dat ik ervan hoorde – springt er voor mij uit. Gevolgd door ‘Stones’, ‘Hello sunshine’ en daarna in willekeurige volgorde. Dit is de ideale CD om mee te nemen en af te spelen als je ergens onderweg bent. Doorspekt met dat weemoedige, melancholische en wat mij betreft toch ook muziek om vrolijk van te worden. Elk nummer klinkt ook zoals de titel doet vermoeden. Nooit gedacht dat Bruce en zijn muziek me nog zo zouden bekoren.

Wat het geheel ook mooi maakt, is de combinatie met klassieke strijkers, hoorns tot zelfs accordeon zoals in het vrolijke ‘Sleepy Joe’s Café’. Dat laatste niet te verwonderen voor een album dat verhaalt over ‘cowboys, Nashville en a bottle of Jack…..’. Het kost weinig- tot geen moeite om je zò the wild west voor ogen te halen, met wilde paarden, het dagenlang onderweg zijn en terug verlangen naar thuis.

I’m 25 hundred miles from where I wanna be
It feels like a hundred years since you’ve been near to me
I guess what goes around, baby, comes around
Just wishing you were here with me, in Sundown.

(uit: Sundown – Bruce Springsteen)

Elke song lijkt wel een kortverhaal dat Bruce himself ons wil komen vertellen. Ik ben ook aangenaam verrast door de manier waarop deze singer-songwriter kan uithalen met zijn stem, ondermeer in ‘There goes my miracle’. Een stem die – in tegenstelling tot vroeger – me steeds meer aanspreekt. Om te beluisteren…en te herbeluisteren.

Dat is ook wat ik heb gedaan. Het langzaam tot me laten doorsijpelen met de songteksten bij de hand, dankzij het bijgeleverde boekje met lyrics. Een CD die hier ongetwijfeld nog vaak zal worden afgespeeld. Een aanrader!

Had enough of heartbreak and pain
I had a little sweet spot for the rain
For the rain and skies of grey
Hello sunshine, won’t you stay?

(uit: Hello sunshine – Bruce Springsteen)

 

Het album ‘Western stars’ van Bruce Springsteen is via verschillende kanalen [te koop], zowel op vinyl als op CD.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Advertenties

6 gedachten over “Ergens onderweg, samen met Bruce

  1. Ik heb ooit zo’n ‘moment’ gehad toen ik The River op de radio hoorde. Ik reed in het midden van de nacht naar huis en plots kreeg ik kippenvel en ontroerde het mij zo hard dat ik een traantje moest wegpinken. Tot dan toe kende ik Bruce Springsteen eigenlijk amper. Ik heb me toen door allerlei omstandigheden niet verdiept in zijn oeuvre, het is bij The River gebleven, maar jouw enthousiaste relaas maakt me nieuwsgierig.

    Like

    1. The river ..inderdaad…óók van Bruce. Mij kon dat nummer minder bekoren, althans toen. Mogelijk denk ik daar nu met het ouder worden anders over. Alleszins is deze CD er zo eentje met heel veel rustgevende nummers. Best mogelijk dat dit jou dus ook zal ontroeren.

      Like

  2. Ik begrijp je volledig!
    Toen ik na mijn scheiding het appartement dat ik huurde in orde aan het maken was, hoorde ik ook Bruce Springsteen op de radio met het liedje “Brilliant disguise”. Toen ik naar de tekst luisterde, kreeg ik instant-kippenvel. Daarna heb ik ook zijn albums opgezocht en gekocht. Ik vind het een superartiest, en ik heb hem ook pas leren appreciëren op mijn 40e 🙂

    Like

    1. Een nummer dat ik (nog) niet ken van The Boss. Ik moest er vroeger niets van weten terwijl de meeste- van m’n jeugdvrienden het wel een goede artiest vonden. Nu begrijp ik het al beter. Deze ene CD heeft me van gedachte doen veranderen.

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.