Fragmenten·Welzijn

Wat ik doe om rust te vinden

Soms overvalt het me. Dan voel ik de bui van ver al hangen. De bui die onrust heet. Diep in mij. Soms heel aantoonbaar of -te verklaren vanwaar het komt. Andere momenten ook weer niet. Dan komt het zomaar out of the blue aangestormd. En is het daar. Prikkels komen dan dubbel zo hard binnen. Liefst van al wil ik dan wegvluchten, wegkruipen in een spelonk ver weg hiervandaan. A woman’s cave :-p Maar wat doe ik dan om die rust te vinden?

Afhankelijk van de situatie (privé of buitenshuis), pas ik dan een aantal tricks toe. Tips waar jij mogelijk ook wat aan hebt. Bijkomende tips altijd welkom overigens!

  • Kijken naar natuurdocumentaires
    Onlangs nog maar eens ondervonden. Natuurdocumentaires hebben een heilzaam effect op me. Het is zo een van de dingen die hier geprogrammeerd staan voor opname. Bij uitzondering het soort reeksen dat ik wèl graag volg, zonder dat het een verslavend effect op me kan hebben. Want daar ben ik gevoelig aan, precies door die overdaad aan prikkeling. Ziedaar dè reden waarom binge watching  echt niet aan mij is besteed.
  • Een met de natuur
    Toen ik heb ondervonden hoe goed dat voelt, zo’n wandeling in de natuur, heb ik mij daar sindsdien ook vaker op toegelegd. Of nog geniet ik bewust met al m’n zintuigen. Ik hou van de geur van die eerste lentebloesems, van het ruisen van het water door de wind, van krioelende geluiden van de ontwakende natuur, van het mooie kleurenpalet dat bijvoorbeeld een herfst kan bieden. Extremen zoals een hittegolf, daar heb ik het dan weer niet zo op begrepen. Gelukkig wat dat laatste betreft zijn er dan genoeg middeltjes waardoor ik dan verkoeling vind in m’n eigen vertrouwde omgeving.
  • Beperken van sociale media
    Er zijn gegronde redenen, waarom je me niet heel actief zult zien op sociale media. Zoiets voelt voor mij al gauw als een verplichting en laat net dat te vermijden zijn. Heb dan al snel het idee dat ik niet meer mee ben. Dat maakt mij ongelukkig en dus blijf ik er ook liever weg. Zo heel af en toe snuister ik daar weliswaar eens rond maar ik mis er niets mee indien ik het niet dagelijks op de voet volg.
  • Klusjes klaren (mijn 2-minuten lijstje
    Ik hou ervan, als mijn woon-/leefomgeving in orde is. [in: Onverwacht bezoek: wat nu?!] Dat dat niet altijd optimaal verloopt of haalbaar is – om velerlei redenen – maakt me wel eens onrustig. Ik leg me dan toe op die klusjes die wèl haalbaar zijn. Dat kunnen dan zowel huishoudelijke- als administratieve taken zijn. Of nog: door grotere taken te fragmenteren naar kleinere onderdelen en deze stuk voor stuk af te werken. Op die manier lijkt het dan minder onoverkomelijk. Zolang ik vooral bezig ben, hoef ik aan niets anders te denken en ben ik op en top bezig met dat ene klusje. Of: hoe bezig blijven een positief effect op iemands welzijn kan hebben.
  • Externe prikkels beperken/bannen
    Mijn behoefte om onder de mensen te komen is niet altijd even sterk aanwezig. Ik heb al vaker ondervonden, dat ik soms niet liever vraag dan op mezelf te zijn. In omgevingen met veel druktemakers, waar discussies al eens hoog oplaaien, met luidruchtige, dreunende muziek bijvoorbeeld, slorpt dit mijn energie volledig op. Het kan dan gebeuren dat ik na zo’n bijeenkomst volledig uitgeput thuis kom en meteen in de zetel neerplof.
  • Eigen grenzen eerst
    Ik dien m’n eigen grenzen te bewaken. En dat is een levenslange opgave. Doordat er op m’n gezicht vaak af te lezen valt wat ik denk, hoe ik me voel, bestaat immers het gevaar dat bijvoorbeeld iemand met slechte (bij)bedoelingen dan sneller doordringt. Omgekeerd kan het ook al eens gebeuren: ik scherm me af, stel me al eens afstandelijk(er) op. Mensen die me niet door en door kennen, denken dan al eens verkeerdelijk dat ik nogal een ‘koele kikker’ ben. Of erger nog: dat ik me hautain en asociaal opstel. Best wel pijnlijk. Heeft louter te maken met die afscherming jegens dat soort mensen. Ik mijd ook guur uitziende types. Vaak krijg ik het dan – letterlijk – ijskoud alleen al door in hun buurt te zijn. Dat kan klinken alsof ik al op voorhand een vooroordeel vel en toch… de aard van dit beestje :-).
  • Even afzonderen
    Uiteraard is het niet altijd evident om dit soort tricks toe te passen. Tijdens een bezoekje of in werksituaties bijvoorbeeld kan men niet zomaar weglopen. Overkomt het me in zulke situaties, dat onrustige gevoel, dan zonder ik me gewoon even af. Weer even tot mezelf komen en wat energie bijtanken. Pauzes op een werkplek zijn hier het ideale moment voor.
  • Genieten van stilte
    Zo van die dagen waarop alles rondom mij stil is. Geen geluid, geen beeld. Enkel de stilte. Zalig vind ik dat! Ook bepaalde plaatsen die rust uitstralen (zoals een kerk/een abdij/-begijnhof of -museum) hebben dan een heilzaam effect op me. Dan is het enkel die stilte en ik, zonder meer. Van zulke stilte momenten maak ik dan ook ten volle gebruik om eveneens de batterijen te heropladen. Of zo’n lekker uitgebreid bad. Ook dat verricht hier nog steeds wonderen.
  • Rust = heilig
    Mijn aantal uren slaap zijn heilig voor me. Voldoende lichamelijke rust betekent voor mij ook geestelijke rust. Wijk ik daarvan af, dien ik het daags erna te bekopen. Dus houd ik het erg nauwlettend in het oog, mijn aantal uren slaap. Ook gaan slapen met een rustig gevoel door eerst nog wat ontspannende lectuur te lezen blijft daarbij een grote hulp :-).

Meer lezen zoals dit?

Puur lichter leven – Jolijn Hendriks (boekrecensie)

Ont-moeten (+ 2 filmtips)

Hoogsensitief op het werk (VDAB)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 

BRON foto: pixabay.com

 

 

21 gedachten over “Wat ik doe om rust te vinden

  1. Ik kan me hier heel goed in vinden. Teveel drukte en lawaai mijd ik, zeker ‘s avonds, anders kan ik niet goed slapen en ben ik de dag nadien een wrak.
    De stilte bewust opzoeken is ook voor mij heel heilzaam.
    Dank voor deze mooie en nuttige tips én voor de herkenbaarheid.
    Ik wens je nog een ontspannen avond.

    Like

    1. Het voelt goed, te weten dat ik hierin niet alleen sta. Eerst getwijfeld om een bericht als dit publiekelijk te posten. Anderzijds…zoals nu ook blijkt…hebben hierdoor ook anderen er wat aan. Dank je voor die erg fijne reactie van inlevendheid, herkenning ook. Fijn ook te mogen vernemen dat je er ook wat aan hebt, en graag gedaan trouwens. Die ontspannen avond die is er gisteren geweest, dank je en ik hoop voor jou hetzelfde.

      Geliked door 1 persoon

    1. Dat van die natuurdocumentaires is iets dat ik van thuis heb meegekregen. Reeds als kind vond ik dit erg mooi om naar te kijken. Het bewust vermijden van omzeggens negatieve prikkels is in elk geval een grote hulp.

      Like

  2. Voor mij is het erg herkenbaar. Ik kan ook niet goed tegen drukte en lawaai. Wat bij mij eigenlijk altijd wel helpt, tegen onrust, is een lekker warm bad.

    Like

    1. Dank je ook jij Lize om te komen lezen/reageren in herkenning. Herinner me nog de eerste keer dat ik uitging als jong meisje. Vond er niet veel aan. Dat ‘lawaai’ van die bassen bleef maar rondmalen in mijn hoofd, als een echte dorsmolen. Nu weet ik ook waarom. En zo’n bad, ja inderdaad, dat verricht echt wonderen, ook hier.

      Like

    1. Mij helpt het alleszins, al kan dat voor ieder anders zijn natuurlijk. En oh die natuurdocumentaires, echt rustgevend vind ik dat. Dank je om het een fijne lijst te vinden.

      Geliked door 1 persoon

  3. Ik herken veel van wat je schrijft. Al denk ik dat jij verder staat in het creëren van rust. Zelf ga ik nog te vaak over m’n grenzen. Gelukkig verbetert het met de jaren. Zo heb ik het aanvaard dat ik wel nooit een extravert type zal worden. Ik was vroeger ook een sloddervos pur sang. Tegenwoordig fragmenteer ik klussen zodat ze zich niet opstapelen. Ook het uitvoeren van die kleine klussen op zich is al heel rustgevend. Ik kan daar echt van genieten!

    Like

    1. Echt een toffe reactie ook :-). Dat verbeteren met de jaren dat klopt als een bus. Als ik me nu vergelijk met pakweg 4 jaar terug, is dat verschil ook al wezenlijk. Algemeen gezien ben ik een open iemand, voor wie eerlijk en open is met mij maar van extraverte types sta ik ook mijlenver af. Is onlangs ook gebleken tijdens zo’n persoonlijkheidstest.
      Klusjes die afgewerkt geraken, daarvan word ik ook helemaal blij. Dat werkt inderdaad meer rust in de hand. Al zie ik tegenover vroeger al eens wat meer door de vingers. Er ‘moet’ veel minder dan voorheen. Nu doe ik dingen omdat ik me daar zelf goed bij/door voel.

      Geliked door 1 persoon

  4. Tips waar ik me absoluut in kan vinden. En waar ik de komende tijd ook gretig gebruik van ga maken want het is hier broodnodig en het kwam wat onverwacht deze keer.

    Like

  5. Ik lees hier toch een paar tips, die ik toch ook eens ga proberen.
    Wat me doet bedenken, dat ik eigenlijk niet eens weet, waar ik rust in kan vinden.

    Like

    1. Soms is het wel even zoeken, voor men doorheeft waarin die rust (terug) te vinden is. En soms hangt het echt af van hele kleine dingen, die al eens te ver gezocht worden maar toch heel dicht bij ons zijn. Ik hoop dat jouw zoektocht daarin z’n vruchten mag afwerpen, dat wens ik jou van harte toe.

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.