Fragmenten

De RAKtivist (#2)

Het nieuwe jaar mag alweer zijn eerste ‘vermaanddag’ vieren. De goede voornemens – àls die er al waren – worden weer opgeborgen in de Grote Koffer Der Vergetelheid. Zo vergaat het vaak met goede voornemens. Anders dan de voorbije jaren, heb ik er daarom dit jaar géén gemaakt, goede voornemens. M’n prioriteit ligt nu immers bij dingen die er echt toe doen, die m’n verdere toekomst zullen bepalen. Daarnaast geloof ik vooral in de kleine dingen die een groots effect kunnen hebben, kortom RAK.

RAK, dat staat voor Random Acts of Kindness, vrij vertaald willekeurige uitingen van vriendelijkheid (WUV? haha). De wereld een klein beetje mooier maken met een eigen, kleine bijdrage. En dan nog liefst elke dag :-). Ik hoorde er voor het eerst over dankzij een boek hierrond, van dezelfde auteur als het Bucket list boek. Er bestaat zelfs een heuse community rond, de RAKtivisten.

RAK is simpel: anderen gelukkig maken geeft een fijn gevoel. Vele van die ‘goede daden’ vind ik eerlijk gezegd vanzelfsprekend (zie verder). Toch krijg ik regelmatig verbaasde blikken en/of tegenreacties daarop.  Anders dan bij de moOImenten – een maandelijks samenraapsel van wat mij zoal gelukkig maakt – ligt de focus bij RAK op datgene waarmee men anderen gelukkig tracht te maken. Dit is alvast de tweede aflevering :-). De eerste ‘De RAKtivist’ dateert van februari 2017 en vind je daarzo.

♥ Vrijwillig koken voor een vriendin – jonge mama –  die zelf weinig tijd heeft om vers te koken (omwille van superdrukke verbouwingsweken).
♥ Het parkeerticket dat nog een hele tijd geldig is doorgeven aan de volgende parkeerder (iets wat ik regelmatig doe by the way).
♥ Spaarzegels aan de betaalkassa met veel plezier doorgeven aan de volgende klant (ik doe niet zo van spaaracties).
♥ De winkelkar die door een voorgaande klant niet netjes werd teruggeplaatst gewoon doen aansluiten in de daartoe voorziene rij (en m’n eigen winkelkar even netjes erbij  🙂 ).
♥ Dubbeltickets winnen voor een concert en een vriendin die ik lang niet meer had gehoord/gezien daartoe mee uitnodigen.
♥ Even telefoneren met iemand die ik lange tijd niet meer had gehoord en die persoon hierdoor blij maken.
♥ Tijdens het shoppen: koopwaar die op de grond liggen, al eens oprapen en netjes terughangen/terugleggen in/op het daartoe voorziene rek (zonder hierin te overdrijven weliswaar).
Vertrouwen schenken door de kassabediende te zeggen dat ik het kassaticket niet hoef. Telkens weer verbaas ik me dan over de verwonderde blik die zoiets teweegbrengt… [lees ook: Het digitale kassaticket]
♥ De aankoop (van een nieuw paar schoenen) die iemand achterliet in een boekenwinkel aan de winkelbediende bezorgen (in de hoop dat die klant zich nog herinnert waar hij/zij, zijn/haar nieuw aangekochte paar schoenen is vergeten…). In datzelfde rijtje: een portefeuille vinden in het toilet van een horecazaak en bij de (hopelijk eerlijke) uitbater achterlaten.
♥ Telkens opnieuw: een openhartige babbel met de nieuwe uitbaters van onze favoriete frituur. Dat zijn echt waar zulke schàtten van mensen!
♥ Een oudere dame helpen toen ik merkte dat ze moeite had om boeken van de bib in te scannen. En de andere (jongere) omstaanders…stonden erbij en keken ernaar en begonnen zelfs vol ongeduld te zuchten. In plaats van die dame spontaan te helpen,  echt onbegrijpelijk vind ik dat!
Soepelheid aan boord leggen met betrekking tot co-ouderschap, in functie van wat het beste is voor de dochter.
♥ Een helpende hand uitsteken naar dat ene meisje in de supermarkt, toen bleek dat ze niet tot aan haar favoriete snoepwaar uit het bovenste rek kon reiken. Iemand zo dolgelukkig zien voor zoiets klein en vanzelfsprekend…het stemt tot nadenken.
♥ Die ene dame die op een avond haar bromfiets niet meer opgestart krijgt nadat ze al haar inkopen had gedaan, voorstellen om een lift naar huis te geven.
Complimenten uitdelen, zonder meer en blij zijn voor andermans talent/gave/geluk.
♥ In een andere winkel: een klant helpen wanneer deze merkt dat de kaartjes uit het kaartenmolentje waarnaar ze stond te kijken, plotseling door een fout manoeuvre, allemaal pardoes op de grond liggen. De persoon in kwestie ging dan maar verder en liet mij alleen het verdere opruimwerk doen. Tja… ‘sommige’ mensen…
♥ Een luisterend oor zijn als iemand komt met zijn/haar verhaal en daarbij eigen zorgen en bekommernissen even vergeten.
♥ Anderen nòg wat vaker bedanken, als zij goed zijn voor mij.
♥ Een eetbonnetje dat was overgebleven op zo’n eetfestijn doorgeven aan een van m’n tafelgenoten.
♥ Spullen die ik van de hand wil doen – en die nog bruikbaar zijn – wegschenken aan de ene of de andere vriendin.

Meer lezen?

De RAKtivist (#1) – over mijn eerste RAK’s

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Welke zijn jouw RAK van de voorbije weken/maanden?

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 

BRON foto: pixabay.com

Advertenties

16 gedachten over “De RAKtivist (#2)

  1. Wat een mooie gebaren! Het toont perfect aan dat het geluk in kleine dingen zit. En een aantal ervan ga ik eens overnemen, zoals dat doorgeven van parkeerticketjes die nog geldig zijn als ik vertrek!

    Like

  2. Zoveel mooie gebaren. Eigenlijk heb ik hier nooit bij stil gestaan. Veel dingen doen we automatisch, maar als je ze zo zwart op wit ziet staan, dan besef je plots, dat het toch eigenlijk niet allemaal zo vanzelfsprekend is.

    Je bent een mooi mens lieve Hilde

    Like

    1. Wat mij vooral raakt, telkens weer, zijn die verbaasde blikken telkens men iemand belangeloos helpt. Het is alsof je iets zeer uitzonderlijk doet terwijl dit toch van die
      vanzelfsprekende dingen zijn. Helaas denken steeds minder mensen zo. Jij vormt hierin ook een uitzondering, weet ik intussen 😉
      Maar ik geef dit niet op hoor, integendeel…

      Liked by 1 persoon

    1. Hier is vroeger nog eens zo’n berichtje daarrond verschenen :-). Dat boek zie ik nog regelmatig staan in de boekhandel.
      Ik denk dat ieder het wel in zich heeft, om zulke belangeloze daden te verrichten maar vaak staat men er te weinig bij stil. Vaak ook door gejaagdheid gaat men eraan voorbij terwijl elk van deze RAK geen enkele extra moeite kost. Nu ja, dat is mijn mening hé 😉

      Liked by 1 persoon

  3. Mooie goeie daden! Ik probeer ook vaak te helpen waar kan, mijn parkeerticket doorgeven heb ik ook al eens gedaan. In Gent is dat nu op nummerplaat dus dat kan helaas niet meer. En spaarpuntjes geef ik ook altijd door.

    Like

    1. Velen staan er gewoon niet bij stil, hoe zoiets klein zo veelbetekenend kan zijn voor een medemens. Dat heb ik hiermee zo’n beetje in de verf willen zetten, Sofie. Het kost niets extra en vraagt maar weinig tijd. Fijn dat je hierin ook jouw steentje bijdraagt, al wist ik dit al ergens wel van jou 😉

      Liked by 1 persoon

  4. Mooi om al die kleine attenties zo eens op een rijtje te zien. Ik kwam er heel wat tegen die ik zelf ook regelmatig doe al vielen er ook meteen een aantal af vermits ik zelf niet met de auto rijd. Iemand een lift aanbieden met de fiets lijkt me in mijn geval geen realistisch aanbod. 🙂

    Maar ik blijf die kleine dingen wel met veel plezier doe omdat ze door een kleine moeite wel een groot verschil maken en iemands dag helemaal kunnen opvrolijken.

    Like

    1. Zo is het, een kleine moeite met groots effect. En ieder doet dit naar eigen kunnen. Of het nu met de fiets/te voet/per auto/tijdens een rit met het openbaar vervoer is. Zolang het maar vanuit het hart komt. Dat is wat telt.

      Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.