Welzijn

Aller-tchie!

De zon, we hebben er weer een tijdje op mogen wachten. Nu ze daar is juicht en zingt iedereen. Of toch zo goed als…iedereen. De weg van- en naar huis … tegenwoordig ben ik al opgelucht als ik deze zonder al teveel kleerscheuren kan afleggen. Het overkomt me steeds vaker dat ik me noodgedwongen op de kant moet zwieren met name. En wie is dan die boosdoener?

Niesbuien dat het een lieve lust is. Ogen die beginnen tranen, branden, jeuken. Aller-tchie!! Ik wurm me ergens langs de kant. Niet altijd evident te weten dat de woon-werk-verkeersweg veelal bestaat uit een tweerichtingsbaan met géén – nada – uitwijkmogelijkheden. Des te meer links en rechts van mij maïsvelden. En kijk, als ik dààr passeer…dan begint het.

Jaren geleden kreeg ik er de eerste keer mee te kampen. Pollenallergie. De voorbije jaren weinig tot geen last van gehad. Maar een allergie kan terugkomen en dat zal Ik alleszins geweten hebben. Niet bepaald een pretje. En onveilig bij!! Er zijn momenten dat ik werkelijk zo goed als niets meer zie van de tranende, jeukende ogen. Alles dichtgooien is dan evenmin een optie. Maar of het nu over hetzelfde ging, terug pollenallergie? Ik moest en zou het weten. Dringend afspraakje bij de huisarts dus.  Alles begon met keelpijn.

Op vrijdagavond. Uiterààrd op vrijdagavond. Wanneer geen enkele apotheker meer open is (tenzij die van wacht natuurlijk) en vlak voor een weekend. Gelukkig heb ik altijd wel ‘iets’ in huis. De keelpijn heb ik verholpen met een keelspray. Dan die druk rond de ogen (sinusitis is hier in het verleden ook al de revue gepasseerd dus voor mij geen onbekende). Die kon ik onderdrukken met een pijnstiller. En die verstopte neus?

De meeste medicatie was al vervallen. Voor mij classement verticale – die gebruik ik niet meer. Ik heb zo van die principes. Waarom verkopen ze dat toch nooit in kleinere verpakkingen vraag ik me wel vaker af…? Tussen de niet vervallen medicatie dan toch nog iets gevonden. Voorlopig.

Het bood echter geen blijvende uitkomst. Was slechts een pleister op de wonde.  De klachten verminderden wel maar volledig genezen deden ze niet. Om nog maar te zwijgen van gebroken nachten.  Ik hanteer hierin meestal de 3 dagen regel. Is er geen verbetering na 3 dagen, dan begeef ik me richting huisartsenpraktijk. Ik ben ook niet de persoon die dan begint te ‘experimenteren’ en al helemààl niet met medicatie die enkel op voorschrift te verkrijgen is (zelfs al heb ik die in huis). Ik wil daar éérst altijd uitsluitsel over van een echte dokter. Mijn dokter als vertrouwenspersoon. Ik weet graag alles, met liefst zoveel mogelijk uitleg.

Die uitleg kwam er. Mijn huisarts kent me al intussen 🙂 . Geeft die uitleg als vanzelf. Het gaat hier tenslotte om een gezondheid. En daarvan heeft ieder er maar één. Die kunnen we dus maar beter goed verzorgen. Zover staan we nu. En wat was de uitslag? Same as usual.

Infectie van de bovenste luchtwegen en ja…doe er maar een allergie bovenop. Twee voor de prijs-van-één. Ik mag het nu wel schertsend zeggen maar grappig is het eigenlijk verre van. En anderzijds toch ook weer opgelucht. Zolang ik weet wàt er aan de hand is, is dat voor mij een hele geruststelling. Ik heb immers voor hetere vuren in het verleden gestaan…  Nog even dus en we zijn er weer van verlost, van die verdomde allergie.

En ja…ik steek dat dus niet onder stoelen of banken:  de zomer is niet m’n favoriete seizoen. Doe mij maar de herfst, als de temperaturen wat zachter en milder worden.  En ik vooral niet langer te kampen heb met die vervelende irritaties. Een echte pest is het! Je kan ook niet meer functioneren naar behoren. Alleen wie dit zelf al heeft ondervonden kan dit begrijpen. Het is alleszins géén cadeau, die bloedhete dagen. Heel dubbel want ik heb de zon nooodig, wil ik niet opnieuw met een vitamine D te kampen krijgen.  Ik heb me tijdens het afgelopen weekend onder de parasol buiten gezet maar hield het niet lang vol…

Een vlucht naar binnen, terug in de koelte. Hèhè…eindelijk…rust! Het was broodnodig. En die medicatie…die ook. We kunnen weer – letterlijk – ademhalen. Genieten van de zon…? Van de zee? Van de bergen? In het buitenland ja, daar heb ik géén last van allergie en Co. Het zoveelste bewijs dat het hier in ons Belgenland toch ècht niet goed gesteld is met de luchtkwaliteit.  En da’s uiteraard niets nieuws…onder de zon 😉 Misschien moest ik dus maar eens richting ’t zeetje trekken één dezer waar de luchtkwaliteit dan toch beter is.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

23 gedachten over “Aller-tchie!

    1. Best lastig hé. Ik zit nu al de hele dag binnen ondanks het ‘mooie’ weer. Mijn stem klinkt momenteel als die van een verstokt roker (en ik ben helemààl geen roker moet je weten). Het is een heel arsenaal aan medicatie dat ik nu dagelijks dien in te nemen… dus beterschap in het zicht 😉 en dank je wel voor de beterschapswensen. Ook voor jou een goed herstel 🙂

      Geliked door 1 persoon

    1. Dat van dat douchen vind ik dus echt een goede tip. Ik kan me voorstellen dat je inderdaad die pollen overal meedraagt. Ik douche/was me gewoonlijk ’s morgens. Voortaan ga ik dat (ook) ’s avonds doen. En dank je wel. Ook voor jou beterschap.

      Geliked door 1 persoon

      1. Naar mijn gevoel zitten de pollen vaak in mijn lange haardos. Ik moet ze er dus echt uitspoelen en dan gaat het weer beter. Fijn dat je iets hebt aan deze tip!

        Like

      2. Jazeker heb ik iets aan deze tip :-). Ik mag dan wel een kort zomers kopje hebben, ben er zeker van dat ik die ook meedraag, die pollen. Dus ik neem jouw raad heel graag aan.

        Geliked door 1 persoon

  1. Pff, blij dat ik daar geen last van heb, want het lijkt mij héél lastig om daar mee te kampen te hebben. Kan mij inbeelden dat je blij bent dat het bijna herfst wordt…
    Ik hoop dat je snel eens aan de zee geraakt (of, misschien ook een idee?, noordelijker aan de Oosterschelde).

    Like

    1. De berglucht is in elk geval veel beter hé Haaike 😉 . Zo ben ik eens met vrienden op reis geweest, net op het moment dat ik heel veel last had van die luchtwegen. Ginder (Samnaun) toen genoten van wintervakantie, géén medicatie genomen, teruggekomen en…guess what? Weg luchtwegen aandoeningen. Dat zegt denk ik wel genoeg. En Oosterschelde, dan bedoel je Zeeland denk ik hé? Ja daar vertoef ik ont-zet-tend graag. Vorig jaar nog op vakantie geweest overigens… (zie logje: Zeeland).

      Like

      1. Ja, ik bedoel inderdaad Zeeland! Al ben je natuurlijk ook welkom in Zwitserland 🙂 Ik woon weliswaar niet ín de bergen, maar dichtbij genoeg om er de voordelen van te merken.

        Like

      2. Zo had ik het ook begrepen 🙂 . En euhm… bloos… ik wou mezelf niet uitnodigen hoor Haaike. Ik bedoelde eigenlijk gewoon dat de lucht daar véél en véél beter is zonder meer. Toch bedankt voor de uitnodiging. Mocht ik ooit overwegen om naar de bergen op reis te gaan laat ik het jou alvast weten. Geen beloftes echter…

        Like

  2. Veel beterschap! Ik hou ook niet van zelfmedicatie, ook al heb ik het in huis… Hopelijk breekt de herfst snel aan, ik kijk er ook naar uit ook al weet ik dat ik me somber kan voelen in herfst en winter.

    Like

    1. Dank je wel, Sofie 🙂 . Ik probeer het toch altijd eerst met zelfmedicatie en zeg dan ook aan m’n huisarts wat ik al heb geprobeerd. Ik hunker echt naar de herfst. Onlangs, toen de temperaturen al draaglijker waren , genoot ik toch meer dan nu met deze bloedhete temperaturen. Mij zie je nu niet vaak buiten. Somberheid in die wintertijd probeer ik dan weer te verhelpen met kaarsjes, een gebak maken, wat creatief bezig zijn en zo. Of het lezen van een lekker ontspannen en luchtig boek…? 😉

      Like

  3. Veel beterschap Hilde. Ik heb dat toen ik een jaar of dertig was ook gehad en na een jaar of vijf, was het opeens verdwenen…
    Ik hou erg veel van de zomer, maar vandaag was het ook voor mij te warm! Pas met het avondeten zijn wij buiten gaan zitten. Morgen zou het alweer regenen en een pak frisser zijn!

    Like

    1. Dank je wel, Sandra. Ik heb het de eerste keer ondervonden zo’n tien jaar terug (denk ik). Nu duikt het opnieuw op.
      Gisteren was idd véél en véél te warm en naar ik denk voor de meerderheid. ’s Avonds is dan idd een veel beter moment. Het is volop uitzieken nu en medicatie nemen. Die verfrissing van vandaag is in elk geval een welkom geschenk. Van zulke warme temperaturen geniet ik meer in het buitenland, andere lucht daar, minder bevangen; hier kan ik er echt niet tegen.

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.