Fragmenten

Cocon (gedicht)

Cocon
~~~~~~

Het hoofd gebogen,
verkleining tot z’n veilige cocon.
Verlamd en ingetogen,
angst om de reactie die nu mogelijk volgt.

Remming, spijt om wat er is gebeurd?
De schat die hij heeft laten varen.
Bekent zij kleur:
dit had zo nog mogen duren, zelfs jaren.

Want wat zij samen deelden
vervalt nu tot het werkelijke niets.
Het in geuren en kleuren samen beleven:
betekende dit dan helemaal niets?

Ach, kon ze nu maar…zijn gedachten lezen.
Zovéél dat ze wil zeggen nog.
Zeggen aan hèm maar angst houdt haar nu tegen
dat niets, ooit, nog hetzelfde wordt.

Hilde D.

Herfstwandeling2

Dit gedicht is een vervolg op voorgaande gedichten, een uiting van wat zich afspeelt hier op onze Regenboog deze dagen. Je leest er alles over via:

1/ Ronddwalen 2/ Spiraal 3/ Vier seizoenen in een dag 4/ Hoofdzaak.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

4 gedachten over “Cocon (gedicht)

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.