Fragmenten

De pauzeknop

Hier stond eerst een ander berichtje klaar. Met foto’s, uitleg en alles erop en eraan. Doch, ik was hier niet zo happy mee. Zo’n berichtje dat een beetje geforceerd zou overkomen, ken je dat gevoel? Om erbij te horen, om meer lezers te overtuigen, om wat voor reden dan ook. Maar ik weet, helaas uit ervaring: iets dat geforceerd is, dat komt niet goed. Nu niet, later niet, nooit. Zeg nooit nooit, jaja… En toch. De laatste weken heb ik ontzettend veel tijd gestoken in blogposts voorbereiden, concepten uitwerken. Ik ben klaar voor de volgende maand. Maar mijn lichaam zegt ‘Stop!’. Het hoofd wil wel. Het lichaam niet.  Dus wordt het tijd om de pauzeknop in te duwen.

Weer tijd maken voor wat ik ècht graag wil en wat me vooral meer rust zal geven. Boeken lezen. Iets creatief uitwerken of een project waaraan ik was begonnen, afwerken. De strijk die al weken staat te wachten eens aanpakken (in plaats van af en toe strijken wat er op dat moment nodig is). Eindelijk die overpuilende bak met glas naar de glasbol brengen. Naar de kringwinkel gaan met nog bruikbare spulletjes en mezelf dan misschien ook zo eens belonen met wat kringloopgeluk. Na de seizoensopruiming – het wordt de hoogste tijd – die zakken met kleding die niet meer wordt gedragen naar de kledingcontainer of ook naar de kringwinkel. Ik overweeg anderzijds een swishing party met vriendinnen. Kleine woonprojecten concreet vorm beginnen geven. Eens nadenken over de toekomst. Welk soort job ik ècht graag wil gaan doen. Solliciteren. Ook dat nog. Maar. Het. Lichaam. Wil. Niet. Mee. Nog niet.

Gisteren bij een afspraak bij de controle arts werd het me duidelijk. Wonden die helen na een zware operatie gaan soms al eens terug opflakkeren. Ik heb het aan den lijve ondervonden. Letterlijk dan. Pijnen die weer opkwamen als ik te lang op een gewone stoel bleef zitten. Of bij slecht weer. Dan voel ik het weer meer, dat er aan m’n lijf geprutst is. Wonden van een operatie zijn je barometer. Normaal. Dat wordt dan gezegd. Wat je normaal kan noemen. En dan vraag ik me af: zal ik ooit nog dezelfde als vroeger zijn? Twijfel, onzekerheid, faalangst voor sollicitaties. Zal m’n lichaam het aankunnen, een nieuwe job? Het is niet de eerste keer dat ik door deze fase ga. Het zijn golven, die komen en gaan. Maar ik weet en ik vertrouw erop: een storm gaat ook weer tijdig liggen.

En er mij bij neer leggen, dat het nog niet kan zoals vroeger, dat is wat ik maar eens moest gaan doen. De berichtjes die klaar staan, waar ik wèl volledig achter sta, zal ik met veel plezier posten. Ik blijf de blogwereld ook met evenveel plezier vanachter de schermen volgen :-). Daarna zie ik wel weer verder. Als het niet gaat, kan je ook niet lopen. Gelukkig ben ik niet de enige bij wie twijfel al eens toeslaat. Een dipje kent ieder wel eens. En schrijven helpt, toch bij mij. Dus schrijf ik het hier van me af. Om weer recht te kunnen staan en verder te gaan (want te lang blijven zitten deugd dus niet). Bedankt om hier te komen lezen. Het moest weer eens van me af.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Dag boek

Boeken: waar vind ik leesinspiratie?

Lezen en gelezen worden. Schrijven en geschreven geworden. Boeken lezen en boekrecensies lezen. Het leidt allemaal naar hetzelfde: leesinspiratie. Daaraan geen gebrek als je de verschillende blogs en websteks er op na gaat. Maar er is meer dan het virtuele medium. Ik geloof nog voor een groot deel in het papieren verhaal. Maar waar vind ik nu die leesinspiratie?

Boeken Magazine: het eerste magazine in Vlaanderen over boeken
Boeken magazine - lente 2016
Boeken magazine – lente 2016

Om te beginnen is er het nog niet zo bekende Boeken Magazine, ik schreef er zelf eerder al deze blogpost over. Sinds de eerste uitgave is verschenen – in mei 2015 – is Boeken Magazine intussen toe aan z’n  4e editie. Het volgende nummer verschijnt mei 2016, één jaar later. Even leek het erop dat het een stille dood zou sterven, dat zou bijzonder jammer zijn.  Door crowd funding zal het dus hopelijk nog lang menig boekminnend persoon weten te bekoren. Een beetje extra reclame hier (gratis en voor niks, jawel lieve mensen) kan dus zeker geen kwaad :-). Boeken Magazine is ondermeer verkrijgbaar bij Standaard Boekhandel, bij de meeste krantenwinkels en in sommige supermarkten waar er ook tijdschriften worden verkocht.

Papieren recensies uit tijdschriften, kranten en magazines

Daarnaast lees ik graag de recensies uit diverse tijdschriften, kranten en magazines.Die verzamel ik dan in een mapje dat ik speciaal daartoe heb aangelegd. Geen a priori culturele tijdschriften maar bijvoorbeeld ook:

  • Libelle, die een rubriek ‘Veel plezier! – Onze 10 tips om te zien, lezen en doen‘ hieraan wijdt. Of zo ook in Margriet, de rubriek ‘Lezen, kijken en luisteren‘. (Tip: Nogal wat tijdschriften kunnen ook ontleend worden in de bibliotheek, behalve dan het meest recente nummer.)
  • Het (gratis) Simply You magazine van Carrefour. Ja zelfs daarin worden regelmatig boeken besproken.
  • Het (gratis) magazine van Standaard Boekhandel. Vaak draait dit rond bepaalde thema’s zoals Jeugdboekenweek of Puur Literatuur.
  • Ook in De Zondag krant  gratis bij de warme bakker op zondag – staan al eens boekrecensies (onder de noemer Multimedia) en bovendien voordeelbonnen met interessante kortingen op boeken en multimedia. En af en toe staat er in Steps magazine – dat maandelijks verschijnt – ook al eens een interview met de éne of de andere auteur. (Tip: Kelly van Tales from the crib schrijft ook telkens een column in Steps magazine)
  • Mijn ouders zijn geabonneerd op Knack en ook daarin regelmatig een boekbespreking of interview uit boekenland. Zo stond er onlangs een dubbel interview in Knack met Lize Spit (momenteel hot in Vlaanderen) en Yannick Dangre – beiden van het geboortejaar 1988 – met de spraakmakende titel ‘Zonder ongelukkige gezinnen zou de literatuur sterven‘. Lize Spit – ik hoef het u niet meer te vertellen zeker – auteur van ‘Het smelt‘  dat binnenkort wordt verfilmd onder de regie van Veerle Baetens (gekend van ondermeer The broken circle breakdown). En anderzijds in het interview komt ook Yannick Dangre aan het woord, auteur van ondermeer ‘Vulkaanvrucht‘ en de dichtbundel ‘Met terugwerkende kracht‘.
Via flyers

Al heb ik intussen een e-reader gekocht en ook al staat m’n boekenkast nu eigenlijk vòl boeken, toch…kan ik het niet laten om af en toe nog wat boeken bij te kopen (een microbe die ook Kathleen deelt 🙂 of is het ook zoiets typisch voor boekenwurmen, Liesbet? ). Ik ga daarvoor naar boekenbeurzen zoals het geweldige Boekenfestijn. Ook bij Kruidvat en bij Boekenvoordeel tik ik dan al eens een interessant boek op de kop. Vaak zitten er bij die aangekochte boeken dan van die interessante flyers met vermelding van best sellers van het moment. Om plaats te maken in m’n boekenkast, zijn er dan een aantal boeken die ik weggeef of -naar de kringwinkel breng.

flyers voor leesinspiratie
flyers voor leesinspiratie
OL recensies

Zowel van Kobo als van Cosmox wordt geregeld het laatste boekennieuws in m’n mailbox gedropt. Dat is altijd interessant. Ik hou niet van een overpuilende mailbox maar voor deze nieuwsbrieven ga ik me nog niet zo snel uitschrijven. Op die manier blijf ik ook een beetje op de hoogte van anderstalige boeken, een nieuw medium voor mij.

Daarnaast lees ik ook graag de commentaren van lezers van boekenclubs. Alles wat terug te vinden is op de website van http://www.mijnbibliotheek.be (voorheen was dit http://www.mijnovinob.be). Daar staan dikwijls hele interessante recensies tussen vind ik.

En dan is er nog de categorie ‘nog te ontdekken’. Ik ben een ab-so-lu-te leek wat Goodreads.com betreft. Idem dito voor wat betreft lezerstippenlezers.be. Mogelijk wordt dit nog een uitdaging om ook daarop wat boekbesprekingen te gaan volgen of zelf te posten.

En last but not least, volg ik – ook virtueel – de verschillende boekbesprekingen naar aanleiding van de book challenges. Zelf doe ik dit jaar mee met de Verbeelding book challenge. Wanneer ik besprekingen maak, schrijf ik die het liefst zelf omdat ik nu eenmaal graag schrijf.

IRL met andere boekenwurmen

Tot slot: door over boeken te praten met andere boekenwurmen. Da’s altìjd interessant zo. Boeken zijn ook een tof medium om over te praten (althans toch voor wie graag boeken leest). Omdat boeken geen enkel onderwerp uit de weg gaan of het nu over fictie of non-fictie gaat.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Lees jij graag boekrecensies? Of hoe laat jij je inspireren bij de keuze van een bepaald boek?

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Fragmenten

Boxy & Boxy

BRON foto: VTM

Wie ‘Mijn pop up restaurant’ op VTM volgt, weet ook over wie ik het hier heb. De Boxy broers, één van de recensenten die de eerste nominaties uitdeelden in deze culinaire afvalrace. Met een passie voor eten, rad van tong en dat tikkeltje excentrisme zorgen de Boxy broers voor sfeer in de keet. Ze zijn geweldig, niet te evenaren en het is altijd lachen geblazen wanneer ze op het beeldscherm verschijnen met hun oh zo typische uitspraken waarbij ze maar al te graag elkaar aanvullen. Alsof ze in stereo praten. Grappig met uniek vermaak van de bovenste plank :-).

De Boxy broers, dat zijn Kristof en Stefan Boxy. Hun vader had een groothandel in tabak en ze maken deel uit van een groot gezin met nog drie broers en een zus. Hun motto is dan ook ‘Hoe meer zielen, hoe meer vreugd’. Ze vinden het ook fijn om mensen blij te maken met lekker eten en vinden het geen punt om voor pakweg zo’n 300 gasten te koken. Ze behaalden in 1996 een ster voor hun restaurant dat ze in 1982 in Kortrijk uit de grond stampten. Dat gedoe met die sterren begon echter naar eigen zeggen hun keel uit te hangen en daarom zijn ze sinds 1997 gestart met een eigen traiteurzaak in Deurle bij Sint-Martens-Latem, waarbij groenten hun lievelingsprodukt zijn.  Ze geloven vooral in macrobiotisch en vegetarisch eten. Nu hebben ze dus ook een eigen programma op Vitaya, elke dinsdagavond om 21:30u. De eerste aflevering was op dinsdag 19 april.

In ‘Boxy & Boxy’ koken deze broers voor andere BV’s waarbij ze deze Bekende Vlamingen onderwerpen aan een vuurpeloton van vragen om – naar eigen zeggen – er iets uit los te peuteren.  Bij de éne slagen ze daar al beter in dan bij de andere. Zo passeren 7 BV’s, ondermeer het voormalige K3 (met Karen, Kristel – of was het nu  Kristien? 🙂 – en ‘Joske’), Annemie Turtelboom (Vlaams minister van Financiën, Begroting en Energie), actrice Hilde De Baerdemaeker en Valerie De Booser (wederhelft van frontzanger Koen Wauters van Clouseau) de revue. Set van het hele gebeuren is dus zowel het Vlaams Parlement, de fitness, de set, of gewoon thuis bij de éne of andere BV. In die eerste aflevering toverden ze alvast lekkere gerechten zoals pasta met mosseltjes, kip met zoetzure compote van appelen en een gerecht met krab op tafel.

Benieuwd wat het in de volgende aflevering wordt.  U kijkt toch ook? 🙂

Boxy & Boxy: dinsdagavond op Vitaya om 21:30u

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Fragmenten

De mama hoort dat ook nog graag

[Hoe een mama en haar dochter hun muzieksmaak delen]

Ad Visser vroeger op de televisie met Toppop, een muzikaal programma waarbij de plaatjes (toen waren het nog allemaal vinyl platen) aan elkaar werden gepraat. Hits uit de jaren ’80 en ’90: dat waren nog eens hits. Het hedendaagse aanbod is anders ook niet mis. Ik heb eens flink m’n best gedaan en er enkele trachten te onthouden qua titel en uitvoerder. Niet alleen zijn er hits waarop ik uitging, die nu ook nog door de radio knallen en mijn dochter ook nog weet te smaken. Maar omgekeerd geldt net zo goed: m’n dochter en ik komen goed overeen in onze muzieksmaak. Want ja… de mama hoort dat ook nog graag :-).

Het is MNM of Q Music waarop wordt afgestemd de week dat de dochter thuis is. In m’n auto kan ik op de display, titel en uitvoerder oproepen. En anders is er ik-kan-er-niet-opkomen-maar-wacht-ik-zal-het-eens-direct-opsporen privé muziek detective Shazam. Da’s nog eens een uitvinding!  Songteksten kon ik vroeger makkelijk onthouden, hits helemaal vanbuiten meezingen ook, van begin tot einde. En toch zijn er nu ook nog af en toe van die songs, waarvan ik denk…sounds good, zet maar luider zo. Dat zijn nu eens van die waardevolle geluksmomenten en dan voel ik me plots ook weer even seven-teen :-).

En de genomineerden zijn:

voor BRONS:

Be the one – Dua Lipa

Een totale onbekende voor me. Maar een nummer dat ik van bij het eerste gehoor goed vind, blijf ik meestal goed vinden. Ik vind de sound oké en het ritme spreekt me ook aan. Hierna de unplugged versie, zoals gebracht in de QMusic studio.

voor ZILVER:

Hymn for the weekend – Coldplay

Die videoclip alléén al! Coldplay vind ik al een hele tijd héél oké, elke hit die ze uitbrengen heeft die unieke sound, herkenbaar. Deze ‘Hymn for the weekend’ scoort bij mij dan ook erg hoog.

voor GOUD:

Fast car ft. Dakota – Jonas Blue

Mijn jeugdjaren situeren zich eind jaren ’80, begin jaren ’90 dus ken ik natuurlijk de originele versie van ‘Fast car’ door Tracy Chapman. Groot was dan ook de verbazing van de dochter toen ik dit nummer van het begin tot het einde zomaar eventjes meezong (“Mama, gij kent da of wa?”). En het moet gezegd: ik vind dit een geslaagde cover, zeker weten :-).

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Dag boek

# Book challenge 2016 – update N° 4 (+ weggeef boeken)

2016 is het jaar waarin ik voor het eerst ben beginnen deelnemen aan een book challenge, die van Verbeelding.org. Zo’n book challenge is heel verrijkend en motiverend om die boeken te lezen die anders toch maar staan te verstoffen in de boekenkast. Of nog: dit kan heel grensverleggend werken door bijvoorbeeld eens een genre te… Lees verder # Book challenge 2016 – update N° 4 (+ weggeef boeken)

Welzijn

Hoe kies ik mijn cosmetica als 40+?

[Make-up vroeger, make-up nu: waarom ik kies voor milieuvriendelijke verzorgingsprodukten] Dat ik al een tijdje bewustere keuzes maak, dat weten de trouwe volgers intussen al. Ik laat me daarin ook graag inspireren door andere blogs. En ik kan nog héél veel bijleren, oh yeah! Eén van m’n uitdagingen dit jaar bestaat daaruit dat ik wat bewuster omga met wat… Lees verder Hoe kies ik mijn cosmetica als 40+?

Dag boek·Welzijn

Vreemde tijdschriften: gezondheid

Er is hier al enkele malen een bespreking rond ‘vreemde’ tijdschriften ofte magazines de revue gepasseerd. Ditmaal – omdat dit onderwerp me toch wel bijzonder na aan het hart ligt dezer dagen – twee magazines rond gezondheid die hier uit de doeken worden gedaan. Beiden verschijnen maandelijks. gezondnu (Gezond nu, gezond blijven) – editie maart 2016… Lees verder Vreemde tijdschriften: gezondheid

Fragmenten

Hoe verder na een ontslag?

[Ontslagen worden en hoe hiermee omgaan]

Dit is mijn persoonlijke verhaal over gebeurtenissen van het afgelopen jaar. Soms verwacht, maar zeker ook onverwacht. Een verhaal van vallen en weer opstaan en hoe ik hiermee omga.

‘Je ontslagvergoeding is een eendagsvlieg. Wat als er nooit nog een euro bijkomt?’ (boek pag. 39)

Toen ik in maart 2015 voor m’n meest recente vaste job werd ontslagen, kwam dit niet geheel onverwacht. Het rommelde daar al een tijdje. Dat er kort daarna een behoorlijke som geld op m’n rekening kwam te staan, had ik niet verwacht. Ook al was dat de som die mij rechtmatig toehoorde. Maar toch.. van zo’n bedrag viel ik toch wel even achterover. Zelfs m’n bank heeft me toen gecontacteerd met de vraag om eens goed na te denken over wat ik daarmee nu wilde aanvangen want ze hadden gemerkt dat daar nu ineens een grote som geld was gestort. M’n antwoord lag evenwel snel klaar.

Verder leven want met dat geld moet ik de komende maanden zien rond te komen zolang ik geen nieuwe job heb.” Het bleef even stil aan de andere kant van de telefoon… Ik had immers een lening af te betalen want nog niet zo lang daarvoor een eigen woonst gekocht. Ik had ook geen zin om aan m’n spaarrekening te moeten knabbelen om te kunnen verder leven.  Na 7 maanden solliciteren, een outplacement parcours te hebben afgelegd en tientallen sollicitatiebrieven en e-mails verder kon ik in oktober 2015 dan ein-de-lijk terug aan de slag, zij het wel als interim. Ik was enigszins opgelucht. Maar ook dat verhaal bleef niet duren.

In februari 2016 kreeg ik het onthutsende nieuws dat ik een dringende operationele ingreep moest ondergaan, m’n gezondheid kreeg een mokerslag. Die interimjob kon ik dus ook op m’n buik schrijven. En inderdaad: kort daarna kreeg ik een telefoontje van het bedrijf, dat ze toch verkozen om verder te gaan met iemand anders. Dat kwam niet goed uit want m’n recht op verdere outplacement begeleiding was intussen nèt vervallen. Het verlies van die zekerheid overkwam ook de auteur van dit boek.

‘Werk biedt niet alleen inkomen, maar ook en vooral: tijdsindeling, structuur, ritme.’ (boek pag. 19)

Verlies van job betekent verlies van routine, regelmaat, sociale contacten en eigenwaarde. Bovendien bestaat het gevaar, dat men excessieve uitgaven gaat doen. Maar ik wist dat ik hieraan niet mocht/kon toegeven. Nu, 1 jaar na dat eerste ontslag, ben ik blij dat ik daarin heel nuchter ben gebleven, het zou me anders zuur hebben opgebroken. Een mens past zich aan, hoe dan ook.

‘Ik blijf het een moeilijke evenwichtsoefening vinden. Tussen de verleiding om jezelf te troosten met iets moois en duurs en de stem der redelijkheid die je voorhoudt dat soberheid voortaan de nieuwe norm is.’ (boek pag. 49)

In haar boek beschrijft Hilde Sabbe hoe ze dit zelf heeft beleefd, hoe men wordt terug gekatapulteerd naar wat men ‘maar’ is, zo zonder job. En zelf ook al ondervonden: hoe men toch vooral wordt beoordeeld op basis van de job die men uitoefent en niet zozeer op basis van de persoon (mama van…/vriendin van…/dochter van…/zus van…) die men in de eerste plaats is. Een job geeft een zekere status, waarde ook, hoe je het ook draait of keert. Het bepaalt hoe we leven, wat we kunnen doen en laten. Zonder job ga je automatisch andere prioriteiten leggen, je sociale contacten lijden hieronder.

Ik ben nu toe aan m’n volgende sollicitatierondes. Maar zekerheid bestaat niet meer. Solliciteren op je 46e tegenover als schoolverlater, dat is een hemelsbreed verschil. Je moet inboeten, toegevingen doen, en dat kan zwaar doorwegen. Maar with a little help from my friends I’m hoping to get there

Hoe de auteur er is geraakt en vooral welke keuzes ze daartoe heeft gemaakt, wordt in dit boekje mooi in kaart gebracht. Getuigenissen van lotgenoten ook, veelal veertigers en vijftigers, steeds vaker overkomt het hen. Maar het is ook geschreven voor de omgeving van diegene die is ontslagen, met tips hoe men hiermee best kan omgaan, de do’s en dont’s.

‘Elk telefoontje, elke mail, elke afspraak is een balsem voor je gekneusde ego, je gekwetste ziel.’ (boek pag. 79)

M’n herstelperiode wil ik langzaamaan afsluiten en ik dien opnieuw de moed bijeen te rapen om in de routinematige aanpak te kruipen van het solliciteren. LinkedIn raadplegen, m’n C.V. updaten, zowel electronisch als on line, advertenties in kranten nagaan, telefoons beantwoorden van de interim- en recruteringskantoren die m’n C.V. hebben zien staan, en vooral en hopelijk de juiste keuze maken. Ik hoop dat vooral een leuke job me snel te beurt mag vallen zodat een zekere regelmaat weer in m’n leven komt. Een job waarin ik me vooral goed wil voelen, en dat is de dag van vandaag niet altijd evident…weet ik uit ervaring…

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Reacties en tips meer dan welkom!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~