Fragmenten

Goeieavond beste kijker

[Van testbeeld over andere vervlogen tijden tot kijkcijfers]

Het testbeeld van de televisie, hoe lang is dat wel niet geleden? Het lijkt wel of ik al drie generaties besta. Of ligt het aan mij, en mijn al iets oudere leeftijd misschien? Let wel, ik wil hiermee niet gezegd hebben dat ik me oud vòel hé, maar een evolutie heeft mijn generatie zeker en vast gekend. Misschien hoor jij, beste kijker, ook wel tot die generatie en praat je hierover graag mee? Goeieavond en welkom (andere generaties ook welkom uiteraard)!

Zo heb ik dactylografie geleerd in avondschool, studierichting Secretariaat Management Talen, inmiddels heet dat al Office Management. Geef toe, klinkt sjieker hé :-D. Het aanleren gebeurde toen nog met zo’n mechanische typmachine. Daarover werd dan een ijzeren bak geplaatst (om zeker niet te kunnen kijken naar het klavier) en ratelen maar. Man, wat moest je daar hard op tokkelen, eer sommige letters doordrukten. Op het einde van de bladregel dan het welgekende ‘ting’ geluidje en de hendel overhalen om naar de volgende regel op te schuiven. Had ik toen een blog gehad, ik weet niet of ik het zou volgehouden hebben. Ik kan dan ook heel snel typen (naar ’t schijnt). Maar ja blog is van het internet hé (wat zegt ze nu weer).

Hetzelfde met presentaties maken. M’n allereerste job, begin jaren negentig, weet ik nog goed hoe ik daar m’n eerste presentatie heb gemaakt, nog voor PowerPoint & Co in het leven werden geroepen. Met kleefletters die op een wit blad werden aangebracht, en er vooràl voor zorgen dat alles evenwijdig en met zowat dezelfde witruimte ertussen werd gerangschikt. Zien dat de bladspiegel in orde was, enfin zo van diene zever.

Ik heb nog brieven geschreven met de hand (met hoooooo-pen), en ook toen al had ik een voorliefde voor mooie paper prints en alles wat met papier te maken heeft. Van dat laatste ben ik nog steeds niet afgeweken, overigens :-). De brief  – die ik eerst wel tien keer had nagelezen – versturen, me inbeelden wanneer de ontvanger die zou krijgen en vanaf dan zelf beginnen aftellen tot de dag dat er een mooie lieve brief terug in de brievenbus zou vallen. Ja, er waren zelfs dagen dat ik op elk uur van de dag ging kijken in de brievenbus, zo begeistert was ik en vol verwachting, ik weet het nog goed. Alsof het gisteren was.

Tegenwoordig gaat dat allemaal veel sneller natuurlijk. Maar is het daarom beter? Ik vind persoonlijk dat alles tè snel gaat, en dat mensen zo’n druk op elkaar leggen. Ik vind het bijvoorbeeld niet oké om tijdens het eten met de GSM bezig te zijn. Eten is een moment van rust, van gezelligheid, van samen praten in een ontspannen sfeer. Is overigens ook aangetoond dat dat nog altijd het beste is voor onze gezondheid, om samen aan tafel te eten in een relaxte sfeer, zonder GSM, zonder televisie, zonder lectuur of tablet.

Onze jeugd is ook sneller mondiger tegenover vroeger. Toch vind ik het – en noem me gerust klassiek – belangrijk om basiswaarden mee te geven zoals elementaire beleefdheid, voorkomendheid, hulpvaardigheid en bewustzijn. Ik vind het zéker belangrijk, om voor eigen mening te durven opkomen maar doe dat alsjeblieft-dankjewel op een beleefde manier. Ik heb het wat dat betreft met m’n dochter zeker getroffen. En ja, natuurlijk botst het bij ons ook al eens maar dat hoort erbij vind ik. Verschillen van mening kan een goede leerschool vormen, dit zowel voor mij als voor de dochter.

Dingen lopen zoals ze lopen, we moeten mee met onze tijd, zonder het testbeeld van hierboven maar mèt reclameblokken tussen de films door. Op een uur dat iedereen al verondersteld wordt te hebben gegeten komen ze dan aandraven met reclame rond …eten (krijg nu wat!). En dan is iedereen verwonderd dat het percentage rond overgewicht alsmaar toeneemt. Dat ze daar eens een stokje voorsteken. Maar ja, dat brengt niet voldoende geld in ’t laatje hé, want de reclameblokken van ’s avonds krijgen het meeste kijkers. Kijkcijfers ten top!

De kijkcijfers hier zijn anders ook niet mis. En dat uit vele delen van de wereld weliswaar. Nederlandstaligen, ze zitten overal hé. Ik zou wàt graag eens in al die hoofden kijken, die hier…komen kijken. En dan al die gedachten lezen (of nog beter ze hieronder lezen), dat ook. Mijn gedachte is bij deze alvast af. Tja, kijkcijfers… ’t is zeker ook van deze tijd ;-).

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~